नेपालमा बढ्दो बेरोजगारीले युवा पुस्तालाई विदेशिन बाध्य बनाएको छ। राम्रो भविष्यको आशामा घर छाडेका धेरै नेपालीहरूको जीवन भने अपेक्षाभन्दा निकै कठिन र पीडादायी बनेको छ। कतिपयले महँगीका कारण उपचारसमेत गर्न सक्दैनन् भने कतिपय परिवारसँग सम्पर्कविहीन हुने अवस्थामा पुगेका छन्। यसले स्वदेशमा रहेका परिवारहरूलाई गहिरो पीडामा पारेको छ।
सप्तरीको विष्णुपुर गाउँपालिका–६ गोरगामाका ३२ वर्षीय मनजय सदाको कथा यस्तै दुःखद वास्तविकता बोकेको छ। स्वदेशमा रोजगारी नपाएपछि १२ वर्षअघि मलेसिया पुगेका मनजय सुरक्षागार्डको रूपमा काम गर्दै आएका थिए। तर, गत चैत २६ गते बिरामी परेर मलेसियाको सेलाङ्गोर राज्यको क्लाङ सहरस्थित अस्पतालमा उपचारकै क्रममा उनको निधन भयो।
तर, मृत्युले पनि उनको पीडा अन्त्य गर्न सकेन। उपचारमा लागेको करिब ७ लाख रुपैयाँ तिर्न नसक्दा उनको शव अस्पतालमै रोकिएको छ। आर्थिक रूपमा कमजोर दलित परिवारका लागि यो अवस्था असह्य बनेको छ। वडाबाट प्रशासन हुँदै सम्बन्धित निकायमा पहल भए पनि हालसम्म कुनै ठोस सुनुवाइ भएको छैन।
यस्तै, सप्तरीकै शम्भुनाथ नगरपालिका–४ का ४२ वर्षीय देवनारायण राम दुबईमा काम गर्ने क्रममा गत मंसिरदेखि सम्पर्कविहीन छन्। विमानस्थलमा सरसफाइको काम गर्दै आएका उनी अचानक बेपत्ता भएपछि उनकी पत्नीले प्रशासनदेखि वैदेशिक रोजगार बोर्डसम्म गुहार मागेकी छन्, तर महिनौं बितिसक्दा पनि कुनै ठोस जानकारी प्राप्त हुन सकेको छैन।
यी घटनाहरूले वैदेशिक रोजगारीमा जाने नेपालीहरूको असुरक्षा र राज्यको कमजोर समन्वय उजागर गर्छन्। एकातिर श्रमिकहरूको सुरक्षा, उपचार र अधिकारको सुनिश्चितता छैन भने अर्कोतिर समस्या पर्दा परिवारले समयमै सहयोग पाउने अवस्था पनि देखिँदैन।
विदेशमा रहेका नेपाली श्रमिकको संरक्षण, मृतकको शव स्वदेश ल्याउने व्यवस्था र बेपत्ता भएकाहरूको खोजीमा सरकार तथा सम्बन्धित निकायले तत्काल प्रभावकारी कदम चाल्नु आजको आवश्यकता बनेको छ।
